Die Brücke (1959, Duitsland, 103 minuten)
Regie: Bernhard Wicke
Cast: Folker Bohnet, Fritz Wepper, en Michael Hinz
Duits gesproken, Engels ondertiteld
Oscar Nominatie Beste Buitenlandse Film

April 1945. Terwijl de volwassenen in een klein Duits stadje zich zorgen maken over het naderende Amerikaanse leger, en sommigen de stad zelfs ontvluchten, bestuderen zeven middelbare scholieren met groot enthousiasme de strategische kaart in hun klaslokaal. Met nog groter enthousiasme ontvangen de 16-jarigen een dag later hun dienstoproep: eindelijk worden ze serieus genomen en zullen ze kunnen vechten voor het vaderland.

De meeste volwassenen zijn minder enthousiast en zelfs hun leraar, die enkele jaren eerder nog het heldendom tegenover zijn leerlingen predikte, protesteert. Als de jongens vervolgens het bevel krijgen een onbelangrijke brug bij het stadje te verdedigen zijn ze daar niet blij mee. Liever hadden ze na één dag training aan het front gevochten. Als vervolgens de plannen om de jongens buiten schot te houden spaak lopen blijkt er een levensgroot verschil te zijn tussen de verhalen uit het klaslokaal en de werkelijkheid van oorlog.


NB Onderstaande trailer is Engels gesproken, wij draaien de Duits gesproken versie

Mercano el Marciano (2002, Argentinie, 87 minuten)
Regie: Juan Antin
Stemmen: Graciela Borges, Roberto Carnaghi, Fabio Alberti
Spaans gesproken, Nederlands ondertiteld

Als een neerstortende satelliet de hond van Mercano tijdens het uitlaten verplettert reist de Marsbewoner direct af naar de Aarde om gruwelijk wraak te nemen. Helaas raakt zijn schip defect en strandt hij in Buenos Aires. Vreemd genoeg valt hij daar nauwelijks op. Pogingen om via internet hulp van thuis te krijgen lopen op niets uit en om zijn eenzaamheid te verdrijven creeert Mercano voor zichzelf een virtuele wereld. Na een storing ontdekt de al net zo eenzame nerd Julian Mercano’s wereld en de twee worden vrienden. Julian’s vader ziet www.mars.com echter als redding voor zijn bedrijf en probeert er een slaatje uit te slaan. En hoe zat het ook al weer met Mercano’s wraak voor zijn verpletterde huisdier?

Mercano el Marciano werd met een klein budget onder hoge tijdsdruk geproduceerd en gooit geen hoge ogen met tekenstijl of vloeiende animaties. Zwaar schatplichtig aan zowel Beavis & Butthead als South Park is Mercano el Marciano een bij vlagen hilarische film die niet alleen doet denken aan films als Mars Attacks maar ook nog scherpe kritiek levert op de hedendaagse samenleving – tussen alle ongein van brabbelende marsmannetjes en ontploffende aardebewoners door.

Mary and Max (2011, Australie, 92 minuten)
Regie: Adam Elliot
Voice-cast: Toni Colette en Philip Seymour Hoffman
Engels gesproken, Nederlands ondertiteld

Een op een waar gebeurd verhaal gebaseerde lieve en ontroerende klei-animatie voor volwassenen waarin regisseur Adam Elliot met veel humor en fantasie de zwarte randen van het leven toont en kleur geeft.

Een huiselijk meisje Australisch van acht wil niet meer alleen zijn. Ze kiest een willekeurige naam uit het telefoonboek en besluit hem te schrijven. Ze stuurt een chocoladereep mee. Zij heet Mary Dinkle en haar favoriete kleur is bruin. Hij heet Max Horowitz en woont in Manhattan samen met zijn denkbeeldige huisdier Ravioli. Hij is oud, dik, alleen en chagerijnig. En hij lijdt aan asperger. Hij schrijft terug. En hij stuurt chocola. Het begin van een bijzondere vriendschap die 20 jaar duurt.

Ondanks zware thema’s als verwaarlozing, pesten, autisme, vetzucht, depressie, angstaanvallen en eenzaamheid is Mary and Max een zeer opbeurende, hartverwarmende film die ten onrechte erg onbekend gebleven is.

9 (2009, Amerika, 80 minuten)
Regie: Shane Acker
Stemmen: Elijah Wood, Christopher Plummer en Jennifer Connelly

In 2005 maakte regisseur Shane Acker een korte animatiefilm getiteld 9. Hij ontving een Academy Award-nominatie en velen, onder wie Tim Burton en Timur Bekmambetov (Nightwatch), waren zeer onder de indruk. Deze heren besloten Acker dan ook te helpen als producenten om er een bioscoopfilm van te kunnen maken. Hun invloeden, aangevuld met een Disney/Pixar-sausje, leveren een inhoudelijk wat simplistisch, maar visueel prachtig animatie-epos op.

Een oude man legt de laatste hand aan een lappenpop met nummer negen op zijn rug. De pop heeft mechanismen in zich om te kunnen bewegen, kijken en praten. Als hij ontwaakt en schrikt van het beeld van een volledig verwoeste wereld, blijkt hij dus ook nog emoties te hebben. Zoals te verwachten valt, ontdekt hij dat er nog acht poppen zijn gemaakt, maar nummer 2 vertelt hem dat die niet meer allemaal ‘leven’. “Ze kozen hun eigen pad”, zegt nummer 1. De resterende poppen leven in een schuilplaats uit angst voor machines die rondzwerven en alles vernietigen wat beweegt. De nieuwsgierige 9 zet de anderen aan om samen op zoek te gaan naar de inmiddels verdwenen nummer 2, de oorsprong van de machines en de mysterieuze sleutel die hij meekreeg van zijn schepper.

Alice [Neco z Alenky] (1988, Tjechie, 84 minuten)
Regie: Jan Svankmajer
Cast: Kristyna Kohoutova
Voice-over: Camilla Power
Engels gesproken, Nederlands ondertiteld

Het verhaal is bekend.

Meisje achtervolgt haastig wit konijn en beland in een absurde sprookjeswereld van onbegrijpelijke theepartijtjes waar bloemen praten, katten lachen, rupsen aan de waterpijp hangen, en koningen vals spelen met croquet. Alice in Wonderland dus.

De uitwerking is uniek.

De Tjech Jan Svankmajer maakte zeer duidelijk geen Disney film voor jonge kinderen maar creëerde met stop-motion animatie, poppen en één jonge actrice een sinistere combinatie van geanimeerde popen en live-action, van droom en nachtmerrie. Van surrealistische poëzie en horror, van kinderverhaal tot volwassen drama. Waar biefstukken kruipen en broodjes nagels krijgen.

Metropia (2009, Sweden, 86 minuten)
Regie: Tarek Saleh
Voice-cast: Vincent Gallo, Juliette Lewis en Udo Kier
Engels gesproken, Nederlands ondertiteld

Alle olie is opgeconsumeerd en de wereld is veranderd in een grauwe massa. Europa is verbonden door The Metro, een immens ondergronds treinenstelsel. Het leven boven de grond heeft niets meer te bieden en beneden voelt Roger zich met de dag ongemakkelijker. Elke keer als hij in de metro stapt hoort hij een vreemde stem in zijn hoofd.

Metropia is een van de meest indrukwekkende en uniek uitziende animaties van de laatste jaren. Zwaar schatplichtig aan het werk van Orwell, Kafka en Terry Gilliam.