Jaar: 2004
Land: Amerika
Duur: 80 Minuten
In een buitenwijk van Dallas spenderen ingenieurs Abe (Sullivan) en Aaron (Carruth) hun vrije tijd aan het in elkaar knutselen van een machine die het gewicht van objecten elektromagnetisch kan reduceren. Zij ontdekken daarbij echter dat een causaal neveneffect van dit proces de mogelijkheid tot tijdreizen creëert. Hun toevallige uitvinding stelt hen na verdere ontwikkeling van de machine vervolgens in staat om terug te reizen in hun eigen verleden en rijk te worden, want met voorkennis van de aandelenmarkt valt veel geld te verdienen. Maar alles heeft een prijs en al snel krijgen de twee te maken met lichamelijke problemen en ethische bezwaren.
Het is vooral de wetenschappelijke, nuchtere en realistische benadering van het thema tijdreizen dat deze film origineel en interessant maakt. Regisseur Carruth, afgestudeerd wiskundige en voormalig ingenieur, koos er hierbij voor om het allemaal niet eenvoudig te maken, waardoor het de kijker technisch zo nu en dan de pet te boven gaat.
Primer heeft een documentaireachtige stijl, wat wordt versterkt door het grauwe en korrelige beeld. Dat laatste komt doordat de film op 16mm is geschoten en daarna tot 35mm werd opgeblazen.
De film ging in première op het Sundance Film Festival van 2004 en werd bekroond met de Grand Jury Prize. De perskritieken gingen alle kanten op, van vindingrijk en fascinerend, tot humorloos en ondoorgrondelijk. Vanwege de beperkte release in de VS was het bezoekersaantal niet hoog maar de financiële opbrengst desondanks fors, aangezien Primer met het belachelijk kleine budget van slechts $7.000 gemaakt is. Door de jaren heeft de film een respectabele cultstatus verworven.