Jaar: 2025
Land: Amerika
Duur: 80 Minuten
Ruim veertig jaar nadat de Amerikaanse regisseur Marty DiBergi met This Is Spinal Tap zo’n beetje de beste en meest onthullende muziekdocumentaire ooit maakte, besluit hij Spinal Tap opnieuw op te zoeken. De aanleiding? De inmiddels op leeftijd zijnde rockers spelen een eenmalig reünieconcert in New Orleans. De dochter van de oude manager blijkt in het bezit van een contract te dat de band verplicht nog een keer op te treden.
Echter, in 2009 is Spinal Tap voor de veertiende keer uit elkaar gegaan en de bandleden leiden inmiddels totaal andere levens. Gitarist Nigel Tufnel heeft een kaas- en gitarenwinkel in een dorpje op het Engelse platteland, zanger David St. Hubbins woont in Californië en is gespecialiseerd in wachtmuziekjes (waarvoor hij een Holdy heeft gewonnen) en bassist Derek Smalls heeft een lijm-antiquariaat in Londen. Maar eenmaal weer samen blijkt er sinds de laatste ‘split’ niet echt veel verandert te zijn (zoals het probleem met drummers) en ondanks de hulp van enkele rocklegendes, lijkt de zoveelste Tapocalypse dan ook onvermijdelijk.