Jaar: 1946
Land: Verenigde Staten
Duur: 113 Minuten
De rondtrekkende en werkloze Frank Chambers neemt een baan aan bij Nick Smith, die een wegrestaurant annex tankstation leidt. Nick is een naïeve man van middelbare leeftijd, die getrouwd is met de veel jongere en onweerstaanbare blondine Cora. Het duurt niet lang voordat Frank en Cora een liefdesaffaire krijgen en besluiten Nick te doden. Het moet op een ongeluk lijken.
Veel klassieke noirs draaien om misdaad, maar The Postman Always Rings Twice gaat uiteindelijk over iets anders: de illusie dat je aan de gevolgen van je eigen keuzes kunt ontsnappen. De roman van James M. Cain was jarenlang berucht omdat Hollywood hem te gewaagd vond. Verschillende studio’s wilden het verhaal verfilmen, maar de censuur hield dat tegen. Toen de film uiteindelijk in 1946 verscheen, moest de studio allerlei slimme trucs gebruiken om de seksuele relatie en de gewelddadige aspecten minder expliciet te maken.
Veel elementen die later standaard werden in film noir-films zijn hier al volledig aanwezig: de verleidelijke femme fatale, de antiheld die slechte keuzes maakt, moord, schuldgevoelens en een beklemmend noodlotsgevoel. Voor Lana Turner was deze rol als femme fatale dé kans om te laten zien dat ze ook dramatisch gewicht had en niet alleen maar oppervlakkige glamourrollen kon spelen. Tegenspeler John Garfield wordt gezien als een voorloper in het latere naturalistische acteren van acteurs als Marlon Brando, James Dean en Robert De Niro (method acting).